ZIPIR PORTAKAL

Yazan: Betül Turan

Editör: Suna Cengiz

Şef Editör: Behice Kavak

Geldi turuncu kedi,

Sütü içmedi gitti.

Ne kadar parlaktı rengi,

Portakal olmalı ismi.

Pek hızlı pek zıpır,

Kucakta durmaz, kıpır kıpır.

Ellerinde yumaklarla,

Çocuklar hep peşine takılır.

Merhaba ben Portakal

Işıl ışıl tüylerim,

Atlamayı zıplamayı iyi bilirim,

Koşmayı ise pek severim.

Ne kediler ne çocuklar yetişemez hızıma

Yakalayamazlar beni asla kovalamacada

Pırrr diye fırlarım

Gördünüz mü demiştim ben çok hızlıyım!

Bir gün arkamdan seslendi biri,

Portakal Portakal yakalayacağım seni,

Dönüp bakmadım arkama

Kimse yakalayamaz beni asla.            

Bir gün yine koşuyordu bizim kedi.

“Portakal” diye, seslendi annesi,

Duymadı hiçbirini,

Vınn diye kaçtı gitti.

Viyakladı aniden bir ses,

Pek garip pek yüksek.

Göremedim neydi,

Araba mıydı bisiklet miydi?

Kalbim çıkacaktı yerinden

Bir baktım neredeyim ben?

Atlamışım caddeye

Görmeden ışıkları köşede.

Ah canım Portakal, balım Portakal!

Koşmasaydın duyacaktın,

Işıkları görecektin.

Annen dedi, “Kırmızı ışık,”

Senin kafan biraz karışık.

Bisikletli çocuk pek mahir.

Hem dikkat önemli hem tedbir.

Yapmasaydı ani fren,

Neler olurdu bir düşünsen?

Portakal korktu çokça,

Annesine sokuldu yavaşça.

“Canım annem, balım annem

Koşarken dikkat ederim artık ben.”

Annesi öptü alnından taradı tüylerini,

“Canım Portakal, balım Portakal

Öğrendin artık hepsini

Söylememe gerek kalmadı kırmızıyı yeşili.”